دکتر باقرساروخانی از صاحبنظران حوزه ی روابط عمومی اعتقاد دارد”روابط عمومی سرآمد، ضامن توسعه پایدار است.”وی میگوید اساساً در سطح کلان، توسعه پایدار را بدون توسعه انسانی نمی توان تعریف کرد و روابط عمومی جایگاه عظیمی در توسعه پایدار دارد. در سطح میانی نیز بقاء و شکوفایی هر سازمانی بدون روابط عمومی میسر نیست.به راستی چرا اهمیت روابط عمومی اینقدر مورد تاکید است و چرا گفته میشود مسئولیت اجتماعی مهم‌ترین مسئولیت روابط‌عمومی صنعتی است.
امروزه شبکه های اجتماعی و انتشار خبر،بسیار سریع تر ومتنوع تر از همیشه در دسترس افکار عمومی قرار دارد.افکار عمومی در یک جامعه، بیش از هر زمانی به سازمان ما نزدیک تر است.او شرح وظایف سازمان ها را میداند و نسبت به عملکرد آنها آگاهی بیشتری نسبت به گذشته دارد.
در این وضعیت روابط عمومی بر اساس مسئولیت اجتماعی خود می بایست با شناخت محیط پیرامون ارتباط اثربخشی را بین افکار عمومی درون و برون سازمان خود برقرار کند. اینجاست که نام روابط عمومی و مسوولیت اجتماعی بهم گره خورده است و بیش از ۳۰ سال است که مسوولیت اجتماعی یکی از وظایف جدید روابط عمومی‌ها در جهان شده است. روابط عمومی که مسوولیت‌پذیری اجتماعی دارد، در واقع وجدان سازمانی خود را به افکار عمومی نشان می دهد.
شناخت افکار عمومی در درون یک سازمان و محیط پیرامون دارای پیچیدگیهای خاصی است که نیازمند تخصص است.
لذا من اعتقاد دارم روابط عمومی دانش و تخصص است و نمیتوان از هر فردی با هر انگیزه ای انتظار داشت به این دانش علاقمند و به آن دست پیدا کند.هنر نیز در روابط عمومی مکمل دانش است و انگیزه، شتاب دهنده اهداف روابط عمومی است.
دانش روابط و محیط اجتماعی،هنر و انگیزه در مدیران و کارکنان روابط عمومی چنانچه با حمایت و باور مدیر ارشد سازمان همراه باشدمیتواند ذینفعان و دیگر سرمایه های اجتماعی یک سازمان را تقویت کند و
روابط عمومی را نیز از توجیه‌گری به روابط عمومی تبیین‌‌گر و در نهایت به روابط عمومی تحلیل‌گر هدایت کند./