یادداشت های مدیرعامل

برق و گاز ارزان، همیشه به تولید ارزان منجر نمی‌شوند. کارخانه باید مطمئن باشد که هنگام نیاز، انرژی در دسترس دارد.حتی اگر مبلغ قبض پایین باشد اختلال در تأمین می‌تواند هزینه تولید را بالا ببرد. البته همه مشکلات تولید به انرژی مربوط نمی‌شوند. تجهیزات فرسوده، بهره‌وری پایین، تکنولوژی قدیمی ،کمبود نقدینگی، نوسان ارز، گرانی مواد اولیه، ضعف مدیریت و دشواری فروش هم در این میان نقش دارند. کارخانه نیز همیشه نمی‌تواند افزایش هزینه‌ها را با بالابردن قیمت فروش جبران کند و ممکن است سودش کاهش یابد یا حتی زیان ببیند.

گاهی برای کاهش مصرف انرژی در ایران و هرکشوری دیگر؛ پیش از آنکه به تجهیزات گران‌قیمت یا سیاست‌های محدودکننده فکرکنیم، باید به یک پرسش ساده پاسخ دهیم: چرا دانستن ضرورت صرفه‌جویی و آگاهی، همیشه به صرفه‌جویی مطلوب منجر نمی‌شود و چرا صرفه جویی کمتر در انرژی الزاما بیانگر شکست نیست؟

بررسی ها نشان می‌دهد رهاسازی این مقدار ماده آلی، سالانه بیش از سه میلیارد مترمکعب متان فرار با ضریب گرمایش اقلیمی ۲۸ برابر دی‌اکسید کربن تولید می‌کند که هم‌زمان با آلوده‌سازی منابع آب زیرزمینی، در اتمسفر نیز منتشر می‌شود.

بر اساس آخرین گزارش آژانس بین‌المللی انرژی با عنوان اشتغال انرژی در جهان، نیروی کار فعال در زنجیره جهانی انرژی با رشدی پیوسته از مرز ۷۶ میلیون نفر فراتر رفته است. این رقم در نگاه نخست نشانه‌ای از پویایی زیرساختی به نظر می‌رسد، اما واقعیتی نگران‌کننده را در خود پنهان ساخته است.

در این سلسله یادداشت‌ها که هر کدام مستقل از دیگری است، نویسنده می‌کوشد با نگاهی تازه به پیوند توسعه و انرژی در ایران و جهان، زمینه‌ای برای آگاهی‌بخشی عمومی فراهم آورد. یادداشت پیش‌رو، دهمین شماره از این مجموعه است.

مصرف بیش از ۸۰ درصد از منابع آب تجدیدپذیر در حوضه‌های آبریز فلات مرکزی ایران، دیگر فقط یک هشدار اقلیمی برای آینده کشور نیست و می تواند به چالشی غیر قابل کنترل تبدیل شود. مؤسسه منابع جهانی (WRI) در پایگاه داده Aqueduct با شاخص شدت تنش آبی، این بحران را به‌عنوان تصویر واقعی وضعیت موجود ثبت کرده است.

امروز سیمان، فولاد، آلومینیوم و برق دیگر نه فقط با معیارهای سنتیِ قیمت و کیفیت، بلکه با شاخص سخت‌گیرانه‌ی شدت کربنی سنجیده می‌شوند.  که برای تولیدکنندگان، به یک دیوار بلند در مسیرِ دسترسی به بازارهای جهانی بدل شده است. این دیوار نه با آجر و سیمان ، بلکه با داده‌های انتشار و گواهی‌های CO₂  ساخته شده است.

نویسنده در این سلسله یادداشت‌ها که هر کدام مستقل از دیگری است، می‌کوشد با نگاهی تازه به پیوند توسعه و انرژی در ایران و جهان، زمینه‌ای برای آگاهی‌بخشی عمومی فراهم آورد. یادداشت پیش‌رو، هفتمین شماره از این مجموعه است.

نویسنده در این سلسله یادداشت‌ها که هر کدام مستقل از دیگری است، می‌کوشد با نگاهی تازه به پیوند توسعه و انرژی در ایران و جهان، زمینه‌ای برای آگاهی‌بخشی عمومی فراهم آورد. یادداشت پیش‌رو، ششمین  شماره از این مجموعه است.

سیاست‌گذار می‌بایست با اصلاح هوشمندانه و هدفمند ساختار و تعرفه‌ها، کاهش مداخله در جزئیات غیرضروری، ایجاد چارچوب قانونی پایدار و اطمینان‌بخشی در حمایت از ذی‌نفعان، فضای کسب‌وکار را شفاف نماید و با ایجاد قوانین و مقررات مناسب، زمینه سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در مدیریت انرژی را فراهم نماید.

مدل‌های نوین قراردادی، عصای جادویی نیستند؛ اما ابزاری است که می‌توانند بخشی از بار مالی اصلاحات صنعتی را از دوش دولت بردارند و به بخشِ خصوصی منتقل کنند.تا زمانی که قراردادهای ما «انعطاف لازم برای ریسک‌های نوین» را نداشته باشند، ناترازی انرژی همچنان به قوت خود باقی خواهد ماند.

تجربه استفاده از مدل ESCO در صنعت نفت و گاز کشور، بدون اینکه به تولید لطمه بزند، هزینه‌ها را نیز کاهش می دهد، آلودگی را کم می‌کنند و شرکت را برای قوانین سخت‌گیرانه‌تر زیست‌محیطی فردا، آماده می‌سازند.